בס״ד

2. Požehnání nad tfilin ב. ברכת תפלין

ועוד שאלתי על ברכת תפלין אם הלכה כדברי הגאון רבינו יצחק אלפסי שאם לא סח בין תפלה לתפלה אינו מברך אלא להניח תפלין כשמניח על יד, ובהניחו של ראש אינו מברך כלל, או הלכה כדברי הגאונים האומרים שאפילו לא סח צריך לברך על של ראש על מצות תפלין, ואם סח מברך על של ראש שתים:

A ještě jsem se zeptal na požehnání tfilin (modlitebních řemínků), zdali je zákon podle slov mistra rabi Jicchoka Alfasiho, že jestli nemluvil mezi /nasazením/ jednotlivých tfilin (na ruku a na hlavu), tak žehná pouze: „položit tfilin,“ když je pokládá na ruku a když pokládá na hlavu, tak vůbec nežehná, nebo jestli je zákon podle slov goounym, kteří říkají, že dokonce i když nemluvil, tak musí požehnat nad těmi na hlavu: „o přikázání tfilin,“ a pakliže mluvil, tak žehná nad těmi /tfilin/ na hlavu dvě požehnání.


והשיבו: לא בסבי טעמי ולא בדרדקי עצה, כי [ישעיה ס״ג, ט״ז] אברהם לא ידענו וישראל לא יכירנו [בראשית י״ז, כ״א] ואת בריתי אקים את יצחק [ישעיה נ״א, ב׳] אחד קראתיו, ובכורי אתנהו ואברכהו [בראשית כ״ז, ל״ג] גם ברוך יהיה:

A odpověděli: Není u starců důvodu, ani u moudrých rada, protože (Ješajo 63, 16): „Avrahama neznáme a Jisraele nepoznáme,“ (Berešis 17, 21): „A svou smlouvu ustavím s Jicchakem,“ (Ješajo 51, 2): „Nazval jsem ho jediným a učinil jsem ho prvorozeným a požehnal jsem mu,“ (Berešis 27, 33): „A též požehnaným zůstane.“


Tento text připravil/přeložil seifert

Napsat komentář

You must be logged in to post a comment.